Ակնթարթ, որը տարիներ արժե...

Հարցազրույց ծանրամարտի Եվրոպայի չեմպիոն, աշխարհի, ինչպես նաև լոնդոնյան օլիմպիադայի բրոնզե մեդալակիր, ծանրորդուհի Հռիփսիմե Խուրշուդյանի հետ

Ասում են սպորտն առողջության գրավականն է: Սպորտին այդքան մոտ կանգնած Հռիփսիմեն իրեն առողջ մարդ համարո՞ւմ է:

- Սպորտն իրոք առողջության գրավականն է այնքան ժամանակ, քանի դեռ սիրողական հարթության վրա է: Երբ այդ սահմանը հատվում և հասնում է պրոֆեսիոնալ մակարդակի, սկսում է երևալ նաև մեդալի հակառակ կողմը: Ինչ վերաբերում է ինձ, ապա ուրախությամբ կարող եմ ասել, որ ես առողջ մարդ եմ ու բախտ եմ ունեցել չբախվելու սպորտի ՙբացասական՚ կողմերին:

Ինչո՞ւ սպորտ և ինչո՞ւ ծանրամարտ:

- Շատ պատահական եմ ընտրել այս ուղին: Սկզբում քույրս` Գոհարն էր փորձում ծանրաձողի հետ «կռիվ» տալ, սակայն նրա մոտ չստացվեց: Որոշ ժամանակ անց ես փորձեցի և արդեն 15 տարի է, ինչ զբաղվում եմ ծանրամարտով, իսկ արդյունքներն էլ արդեն տեսնում եք:

Ընտանիքի անդամներն ինչպե՞ս ընդունեցին մարզուհի դառնալու Ձեր որոշումը:

- Հաշվի առնելով այս սպորտաձևի դժվարությունները, աղջկա համար ոչ այդքան հարմար լինելու հանգամանքը` ծնողներս կտրականապես դեմ էին, բայց համառության և նպատակասլացության շնորհիվ ես այսօր մեծ սպորտում եմ:

Որո՞նք են ծանրամարտում Ձեր ունեցած նվաճումները:

- Կարևոր նվաճումներ են մեծահասակների Եվրոպայի չեմպիոնի տիտղոսի նվաճումը, մեծահասակների աշխարհի բրոնզե մեդալը և վերջին հաղթանակս` Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալը: Ընդհանուր առմամբ ավելացրած յուրաքանչյուր կիլոգրամ բարձրացնելը նվաճում եմ համարում:

Օլիմպիական բրոնզե մեդալը որևէ բան փոխե՞ց Ձեր կյանքում և այն ի՞նչ նշանակություն ունեցավ:

- Օլիմպիական բրոնզե մեդալը 15 տարվա քրտնաջան աշխատանքիս արդյունքն է, երկար սպասված հաղթանակը: Այն ևս մեկ անգամ ապացուցեց, որ չպետք է նահանջել, հանձնվել, պետք է միայն պայքարել ու համբերել: Չէ՞ որ հաղթողի տիտղոսին հեշտությամբ չեն արժանանում: 

Ի՞նչ ապրումներ ունեիք ծանրաձողը բարձրացնելու պահին:

- Ե´վ բարձրացնելու ժամանակ, և´ մինչ մոտենալը մտածում էի միայն վարժությունը ճիշտ ու ամբողջական կատարելու մասին: Շատ կարևոր է կենտրոնանալն ու ծանրաձողին վստահաբար մոտենալը:

Մարզումների և մրցումների ժամանակ ստացած վնասվածքներն ի՞նչ հետևանքներ են ունենում առողջության վրա: 

- Երբ ամբողջությամբ նվիրվում ես սպորտին` վնասվածքներն ու դժվարություններն անխուսափելի են, բայց եթե մարզիկը նպատակասլաց ու աշխատասեր է, ապա մեծ հաղթանակներն առջևում են...

Մեծահասակների աշխարհի առաջնության ժամանակ ձեռքի լուրջ վնասվածք էի ստացել: Մոսկվայում վիրահատելուց հետո ոչ միայն վերադարձա պրոֆեսիոնալ սպորտ, այլև նվաճեցի Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալ: Կարևորը չհանձնվելն ու պայքարելն է:

Խոսենք նաև ծրագրերի և անելիքների մասին:

 - Առաջիկա մեկ տարում ամբողջովին նվիրվելու եմ նորաստեղծ ընտանիքիս: Մրցաշարերում հանդես չեմ գալու, սակայն այդ ընթացքում մարզումները, ճիշտ է, ոչ մեծ ծանրաբեռնվածությամբ, բայց չեմ դադարեցնելու: Միայն 2014թ. դուրս կգամ մրցահարթակ: 

Ինչպե՞ս է ծանրորդուհի լինելու փաստին նայում Ձեր ամուսինը: 

- Նույն բնագավառից լինելու հանգամանքը հարթում է բոլոր խոչընդոտները: Նա միշտ իմ կողքին է և իր ներկայությամբ ոգեշնչում է հասնելու նոր հաղթանակների:

Կցանկանայի՞ք, արդյոք, Ձեր ապագա երեխաներին տեսնել սպորտի ասպարեզում, հատկապես` ծանրամարտում:

- Եթե բալիկներս ցանկություն ունենան սպորտում իրենց ուժերը փորձել, դեմ չեմ լինի, միաժամանակ երբեք չեմ ստիպի ծանրամարտով զբաղվել:

Ինչպիսի՞ն է Հռիփսիմե Խուրշուդյանը խոհանոցում և ո՞ր խոհանոցն է առավել հարազատ:

- Ճիշտն ասած, խոհանոցում չեմ փայլում կարողություններով, չնայած շատ եմ սիրում աղցաններ պատրաստել: Երևի դրա պատճառը տանը քիչ լինելն է, 14 տարեկանից Հայաստանի հավաքականի կազմում եմ, որը ստիպում է առավել նվիրվել սպորտին, այնպես որ, տնային գործերին շատ քիչ ժամանակ է մնում: Ինչ վերաբերում է նախընտրելի խոհանոցին, ասեմ, որ շատ եմ սիրում հայկականի համն ու բույրը:

Ինչո՞վ եք սիրում զբաղվել ազատ ժամանակ, ինչպիսի՞ հանգիստ եք նախընտրում, որտե՞ղ եք գերադասում հանգստանալ:

- Քանի որ ազատ ժամանակ քիչ ունեմ, ուստի յուրաքանչյուր վայրկյան փորձում եմ մտերիմներիս ու հարազատներիս հետ անցկացնել: 

Ո՞րն է Հռիփսիմե Խուրշուդյանի կարդացած վերջին գիրքը:

- Վերջին գիրքը, որ կարդացել եմ,«Մուսա լեռան քառասուն օրն» է: Ցավոք, ընթերցանությամբ զբաղվելու ժամանակ շատ քիչ եմ ունենում:

Բացի սպորտից, ուրիշ ի՞նչ բնագավառում եք Ձեզ տեսնում:

- Անկեղծ ասած` սպորտից դուրս ինձ չեմ պատկերացնում:

Ի՞նչ կմաղթեք մեր հանդեսի ընթերցողներին:

- Աստված տա բոլոր ընթերցողները լինեն առողջ, իսկ «Առողջապահությունը» միշտ շրջապատված լինի հաճելի ու հավատարիմ ընթերցողներով:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ